یادش بخیر...
یادش بخیر... یادش بخیر بچه که بودیم...چقدر پا تو کفش بزرگترا کردیم...چقدر دوست داشتیم اون کفشا اندازمون شه...اوج بزرگی تو منطق ما همین بود...بزرگ شدیمو اون کفشا اندازمون شد...یا شایدم کمی برامون تنگ...تازه اون موقع بود که فهمیدیم بزرگی به اندازه کفشمون نیست...بزرگی به بلندتر شدن قدمون از مامان باباهامون نیست!!!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
