رمز زندگی...

به دنیا می آیی بی دندان ... خیلی کوچک ...ناتوان از همه چیز...فقط گریستن بلدی و شیر خوردن...استخوان های بدنت حساس و ظریف ...قدرت راندن مگس از چهره نداری...نیاز به محبت زیاد داری ...کم کم رشد می کنی دندان در می آوری استخوان هایت محکم می شوند دستو پا شکسته سخن می گویی ...بزرگتر می شوی و راه می روی...باز بزرگتر می شوی...خیلی بزرگتر می شوی...بزرگترو بزرگتر...اینقدر بزرگ که یا پدر بزرگ می نامندت یا مادر بزرگ...دندان هایت را دانه دانه از دست می دهی...استخوان های بدنت حساسو ظریف می شوند...جسمت کوچکو کوچکتر می شود...بیشتر از گذشته نیاز به محبت داری...دستو پا شکسته حرف می زنی...و وقتی آنقدر ناتوان شدی که قدرت راندن مگس از چهره ات را نداشتی...می روی...شاید بهتر است بگویم باز در یک دنیای دیگر متولد می شوی ....